پهپاد شاهد ۱۷۱ (سیمرغ)؛ مشخصات فنی، قابلیت‌های رادارگریز

توضیحات کامل

بررسی تخصصی پهپاد شاهد ۱۷۱ (سیمرغ)

پهپاد شاهد ۱۷۱ که در ادبیات نظامی ایران با نام «سیمرغ» شناخته می‌شود، نقطه عطفی در توان پهپادی ایران است. این پرنده نه تنها به‌عنوان یک ابزار شناسایی و جاسوسی دوربرد، بلکه به‌عنوان نمادی از مهندسی معکوس پیچیده سامانه‌های پیشرفته هوایی شناخته می‌شود.

تاریخچه و دستیابی به فناوری

داستان «سیمرغ» با شکار پهپاد پیشرفته آمریکایی RQ-170 Sentinel (مشهور به جانور قندهار) در آذر ۱۳۹۰ آغاز شد. پس از کنترل موفقیت‌آمیز و نشاندن این پرنده توسط یگان‌های جنگ الکترونیک ایران، متخصصان نیروی هوافضای سپاه با دستیابی به داده‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری، مسیر ساخت نمونه‌های بومی را هموار کردند. اولین نمونه ۱۰۰ درصدی این پهپاد در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ رونمایی شد.

طراحی و مشخصات فنی

شاهد ۱۷۱ با ساختاری مشابه نمونه اصلی، از بدنه کامپوزیتی و مواد جاذب امواج رادار (RAM) بهره می‌برد تا امضای راداری خود را به حداقل برساند. فقدان دم و طراحی یکپارچه بال-بدنه، پایداری و ویژگی‌های پنهان‌کاری آن را در محیط‌های دارای پدافند لایه‌بندی‌شده افزایش می‌دهد.

جدول مشخصات فنی شاهد ۱۷۱

قابلیت‌های عملیاتی و رزمی

اگرچه شاهد ۱۷۱ در ابتدا با تمرکز بر شناسایی و شنود سیستم‌های مخابراتی (موبایل و رادیویی) و تصویربرداری استراتژیک توسعه یافت، اما در نسخه‌های ارتقاءیافته، قابلیت‌های رزمی نیز به آن افزوده شد. این پهپاد قادر است چهار بمب هدایت‌شونده را حمل کرده و با استفاده از حسگرهای دقیق (حرارتی، رادیواکتیو و اپتیکی)، اهداف را با دقت بالا هدف قرار دهد.

خانواده پهپادهای سیمرغ (شاهد ۱۸۱ و ۱۹۱)

پس از موفقیت در تولید شاهد ۱۷۱، ایران اقدام به توسعه نسخه‌های کوچک‌تر (۶۰ درصد مقیاس اصلی) کرد که به چابکی بیشتر و هزینه‌های عملیاتی کمتر معروف هستند:

• شاهد ۱۸۱: نمونه‌ای ارتقاءیافته در سال ۱۳۹۵ که بر پایه پلتفرم کوچک‌تر طراحی شد.
• شاهد ۱۹۱: رونمایی شده در سال ۱۳۹۷ در نمایشگاه «اقتدار ۴۰»؛ این پهپاد به دلیل ابعاد کوچک‌تر و قابلیت‌های رزمی بالاتر، یکی از پرکاربردترین نسخه‌های این خانواده است که علاوه بر شناسایی، در عملیات‌های تهاجمی نیز به کار گرفته می‌شود.

شاهد ۱۷۱ (سیمرغ) با ترکیب ویژگی‌های رادارگریزی، برد بلند و قابلیت‌های ISR (شناسایی، نظارت و شناسایی)، ستون فقرات ناوگان پهپادهای پنهان‌کار ایران را تشکیل می‌دهد. تداوم توسعه این پلتفرم با موتورهای جدید و سامانه‌های هدایت بومی، همچنان یکی از اولویت‌های صنایع دفاعی کشور در حفظ برتری هوایی است.