پهپاد شاهد ۱۹۱ (صاعقه ۲)؛ بررسی مشخصات فنی و توان تسلیحاتی
پهپاد شاهد ۱۹۱ ملقب به صاعقه ۲، نسخه مقیاس ۶۰ درصدی پهپاد سیمرغ است که با برخورداری از پیشرانه میکروتوربوجت، سقف پروازی بالاتر، سرعت بیشتر و سطح مقطع راداری پایینی دارد. این پهپاد شناسایی-رزمی برخلاف نمونه شاهد ۱۸۱، از جایگاه داخلی تسلیحات بهره برده و دو بمب هوشمند سدید-۳۴۲ را با کمترین بازتاب راداری درون بدنه حمل و شلیک می‌کند.
پهپاد شاهد ۱۹۱ (صاعقه ۲)؛ گامی پیشرفته در توسعه بال‌پرنده‌های پنهان‌کار
پهپاد شاهد ۱۹۱ که در رده‌بندی سامانه‌های پروازی بدون‌سرنشین نیروهای مسلح با عنوان «صاعقه ۲» نیز شناخته می‌شود، یکی از نمونه‌های پیشرفته شناسایی و رزمی بال‌پرنده به شمار می‌رود. این پرنده همانند مدل شاهد ۱۸۱، به‌عنوان یک نسخه مقیاس ۶۰ درصدی از پهپاد پنهان‌کار سیمرغ توسعه یافته است؛ با این تمایز ساختاری بنیادین که شاهد ۱۹۱ به‌جای سیستم پیشرانه پیستونی، مجهز به یک موتور توربوجت کارآمد شده است تا بازده پروازی و قابلیت نفوذ در شبکه پدافندی دشمن ارتقا یابد.
تفاوت‌های بنیادین پهپاد شاهد ۱۹۱ با شاهد ۱۸۱
بررسی تفاوت‌های فنی این دو کلاس پروازی، فلسفه طراحی عملیاتی آن‌ها را به‌خوبی نمایان می‌سازد:
نوع پیشرانه و رفتار آیرودینامیکی: در پهپاد شاهد ۱۸۱ از پیشرانه ملخی (پیستونی) استفاده شده که علاوه بر محدودتر بودن سقف پروازی، دوران تیغه‌های ملخ موجب افزایش سطح مقطع راداری (RCS) می‌شود. در مقابل، پهپاد شاهد ۱۹۱ با تکیه بر موتور توربوجت، به ارتفاع پروازی بالاتر و سرعت کروز بیشتری دست می‌یابد که این عامل میزان پایداری در محیط‌های تحت کنترل رادارهای متخاصم را افزایش می‌دهد.
شیوه لود و حمل تسلیحات: به دلیل عدم نیاز مبرم شاهد ۱۸۱ به پنهان‌کاری تمام‌عیار، تسلیحات به شکل پایلون‌های خارجی زیر بال‌ها تعبیه شده‌اند. اما در شاهد ۱۹۱ با هدف حفظ بیشترین میزان اختفای راداری حین مأموریت، تسلیحات به‌طور کامل درون یک محفظه یا دهلیز داخلی (Internal Weapons Bay) جاسازی می‌شوند تا برجستگی هندسی بمب‌ها بازتاب راداری پرنده را تشدید نکند.
مشخصات فنی موتور و توان پروازی شاهد ۱۹۱
اصلی‌ترین مشخصه فنی که ارزش عملیاتی شاهد ۱۹۱ را تقویت کرده، پیشرانه جت آن است:
نوع موتور: میکروتوربوجت سبک و پرقدرت با نام «توربوجت ۸۹۶».
توان رانش (تراست): تولید نیرویی معادل ۱۱۰ کیلوگرم نیرو (برابر با ۱۰۷۸.۸ نیوتون).
اصالت پیشرانه: ارزیابی‌های فنی نشان می‌دهد این پیشرانه به‌احتمال بسیار بالا نمونه‌ای استانداردسازی‌شده بر پایه میکروتوربوجت بومی «طلوع-۱۰» است که سقف توان اسمی آن به ۱۳۰۰ نیوتون نیرو می‌رسد.
بهره‌گیری از این پیشرانه توربوجت به پهپاد شاهد ۱۹۱ امکان می‌دهد با بهره‌وری بالاتری به ارتفاعات مطلوب عملیاتی برسد و در محدوده راداری سامانه‌های پدافند هوایی متخاصم، مأموریت‌های تهاجمی دقیق و شناسایی تاکتیکی را با کمترین ردگیری ممکن انجام دهد.
توان تسلیحاتی و تسلیحات قابل حمل صاعقه ۲
در حوزه عملیات تهاجمی، جایگاه درونی بدنه پهپاد شاهد ۱۹۱ (صاعقه ۲) توانایی حمل و پرتاب دو فروند بمب هوشمند نقطه‌زن سدید-۳۴۲ را دارد.
ساختار آیرودینامیکی بمب هوشمند سدید-۳۴۲:
بالچه‌های جمع‌شونده: تسلیحات سدید-۳۴۲ به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که بالچه‌های آن‌ها به سمت بدنه جمع می‌شوند تا فضای بسیار کمی را درون دهلیز سلاح اشغال کنند.
عدم وابستگی به پرتابگر تیوپی: این بمب برخلاف موشک‌های پلتفرم «سدید-۱» برای شلیک نیازمند کپسول یا تیوپ نبوده و بلافاصله پس از باز شدن دریچه‌های محفظه داخلی بدنه رهاسازی می‌شود.
تفاوت با سدید-۳۴۵: برعکس تسلیحات هدایت‌دقیق خانواده «سدید-۳۴۵» که دارای بالک‌های ثابت با اندازه بزرگ هستند، طراحی تاشوی سدید-۳۴۲ حداکثر انطباق را با ابعاد جایگاه داخلی پهپاد پنهان‌کار شاهد ۱۹۱ ایجاد کرده است.
